Actinia equina

Actinia roja

Nomenclatura

Publicación original
Actinia equina Linnaeus, 1758. Linnæus, C. 1758. Systema naturæ per regna tria naturæ, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tomus I. Editio decima, reformata. - pp. i-iv, 1-824. Holmiæ. (Salvius).

Categorías

cnidariosanémonas
especie autóctona

Nombres vernáculos

Español: Actinia roja, tomate marino. Inglés: Beadlet anemone, red sea anemone. Francés: Actinie rouge. Italiano: Pomodoro di mare. Alemán: Erdbeerseerose. Catalán: Ortiga roja, tomàquet de mar.

Clasificación

Dominio Eukarya, Supergrupo Amorphea, Filum Cnidaria, Clase Anthozoa, Subclase Hexacorallia, Orden Actiniaria, Suborden Nynantheae, Infraorden Thenaria, Superfamilia Endomyaria, Familia Actiniidae, Género Actinia

* Clasificación taxonómica en revisión para adaptarla a las categorías actuales. Consulta la bibliografía para más información sobre las categorías taxonómicas empleadas.

Descripción de Actinia equina

Actinia equina
Columna lisa, sin verrugas, con la base adherente en forma de ventosa, de 5 - 7 cm de altura y 6 cm de diámetro. El disco oral presenta 5 - 6 anillos de 192 - 200 tentáculos densamente dispuestos, de 2 cm de longitud cuando están extendidos. Por fuera de los anillos de tentáculos presenta 24, a veces 48 manchas azules, pero varían entre blanco, rojo, lila o azul. Cuando está en el intermareal, con la marea baja, los tentáculos se retraen, cobrando la anémona un aspecto piramidal gelatinoso, de unos 3 cm de altura. Color generalmente rojo, naranja o verde.

Comparador de especies

El comparador de especies permite analizar de forma visual las diferencias morfológicas entre organismos similares. A partir de fotografías, algunas con puntos de observación interactivos, puedes examinar los rasgos diagnósticos más importantes y reconocer de manera sencilla cada especie en distintas fases o aspectos de su ciclo vital.

Fotografías de Actinia equina

Hábitat y ecología de Actinia equina

Bastante común, en rocas, bloques, grietas y salientes desde el mediolitoral hasta los 8 - 10 m, preferentemente en lugares verticales, ya sean expuestos o calmados. Permanece cerrada cuando está descubierta. Los sexos son separados y es ovípara, presentando óvulos durante todo el año. Las poblaciones locales suelen ser clonales. Soporta grandes rangos de temperatura, salinidad y exposición al oleaje.

Distribución de Actinia equina

Desde el norte de Noruega hasta África, incluyendo las Azores, Canarias, Cabo Verde y el Mediterráneo.

Mapa de distribución de Actinia equina

Citas totales: 1. Citas en el mapa: 1
Sólo se muestran como máximo 15 localidades por provincia. Para ver todas las citas visita su mapa en SINFIber.

España

Asturias (O)
  1. Lugar: Playa de Peñarrubia, GIJON
    Coordenadas: 43.55294, -5.62318 [Ver en mapa]
    Fecha de observación : 06/04/2016
    Hábitat: Pedrero.
    Altitud: 1 m
    Proporcionado por: José Rafael González López
    Fotografía asociada:
Mapa elaborado en función de los datos procedentes de fotografías georreferenciadas, SINFIber o datos bibliográficos. Las marcas hexagonales corresponden a citas extraídas automáticamente de GBIF.

Provincias en las que aparece:
O

autóctona [naturalizada] (ocasional) dudosa? protegida!

Ver retícula de GBIF

Protección y amenazas

Categoría UICN:

UICN escalaLC

Categoría: Preocupación Menor (LC)
Un taxón se considera de Preocupación Menor (LC) cuando, habiendo sido evaluado, no cumple ninguno de los criterios que definen las categorías de En Peligro Crítico, En Peligro, Vulnerable o Casi Amenazado.

Tendencia poblacional UICN: Desconocida

Especies similares

Actinia fragacea.

Glosario de términos

Columna
En las anémonas, parte de cuerpo comprendida entre el disco de fijación y el disco oral. Tubo estaminal de las malváceas. En algunas gramíneas, parte basal de la arista, a veces retorcida y engrosada. En las orquídeas, androceo y gineceo concrescentes.
Intermareal
Zona comprendida entre el límite máximo de la marea y el mínimo. También llamada eulitoral.
Tendido
Procumbente.

Bibliografía

Artículo científico

Guía de campo

Libro

Naturaleza en vídeo

Consulta en nuestro canal de Youtube las listas de reproducción sobre especies similares para aprender más sobre este grupo.

Zoología marina
Zoología marina
Abrir lista
Zoología marina (especies no determinadas)
Zoología marina (especies no determinadas)
Abrir lista
Invertebrados marinos
Invertebrados marinos
Abrir lista

Si una especie tiene varias listas, aparecerán aquí como accesos directos.

Citar como

MENÉNDEZ VALDERREY, Juan Luis. Actinia equina. En asturnatura.com [en línea] Num. 10, 14/02/2005 [consultado el 20/5/2026]. Disponible en asturnatura.com.
ISSN 1887-5068

Especie añadida el 07-03-2005
Descripción creada el 14-02-2005
Última modificación el 14-02-2005